Είμαστε πολύς για να σκεφτούμε ότι έχουμε πολύς και ότι πολύ δεν έχει τίποτα.
Και η ιδέα ότι μεταξύ εκείνους που, μέσαστον κόσμο, δεν έχουν τίποτα, υπάρχει των αν πολλών παιδιών, είναι αφόρητη.

Γί αυτό μερικοί φίλοι που συγκεντρώνονται γύρω από Natacha Amal έχουν αποφασίσει ότι ήταν να ενεργήσει; όπως τον κάνει ήδη των πολλών προσώπων από τον κόσμο.
Είμαστε ενήμερος ότι αυτές συλλογικές πράξεις δεν είναι παρά σταγόνες του νερού με κλίμακα την απόγνωση του κόσμου αλλά σκεφτόμαστε ότι στο ατομικό επίπεδο μπορούμε να φέρουμε ένα μικρό της ευτυχίας σε παιδιά που, δηλαδή για οικογενειακές αιτίες, δηλαδή εξαιτίας των ασθενειών, των πολέμων ή των φυσικών καταστροφών, έχουν που χάνεται όλο και ειδικά το ουσιαστικός, οι γονείς τους και η οικογένειά τους.

Έχουμε αποφασίσει επομένως για να αποτελέσουμε μια μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ένωση νόμος 1901 ώστε να έρθει στη βοήθεια σε παιδιά των χωρών που αγγίζονται ιδιαίτερα από αυτές δυστυχίες. Η ένωση προεδρεύεται από Natacha Amal.

Κατευθείαν τα φυσικά ή ηθικά κονδύλια των οποίων θα έχουμε και που θα προέλθουν ουσιαστικά των συμβολών των μελών και των δωρεών των ιδιωτικών προσώπων, ή των δημόσιων οντοτήτων, επιθυμούμε να αποτελέσουμε μια οικονομικά διαρκή δομή που θα μπορέσει «να υιοθετήσει» παιδιά, να τους εξασφαλίστε έναν τόπο της ζωής, μια εκπαίδευση, και όλα υλικά μέσα (τρόφιμα, ένδυση,…) απαραίτητος κανονικός épanouissement όπως θα τον επιθυμούσαμε για τα καθαρά παιδιά μας. Χωρίς ξεχνώντας την αγάπη που θα μπορέσουν να τους δώσουν τα πρόσωπα που θα αναλάβουν της ποιότητας ζωής τους.

Η πράξη μας δεν θα είναι συγκεκριμένη. Κάθ ένας παιδί που αναλαμβάνεται, οποιοσδήποτετην ηλικία του, θα πρέπει να συνοδευθεί μέχρι την πλειοψηφία του.
Πού η ανάγκη μιας σταθερής και διαρκούς δομής και οικονομικά μέσα που δεν θα πρέπει να περιοριστούν σε ένα βραχυπρόθεσμο όραμα.
Η ένωση θα αναλάβει το σύνολο των εξόδων της δομής της υποδοχής των παιδιών: κατοικία, τρόφιμα, ένδυση, εκπαίδευση, ελεύθεροι χρόνοι, στελέχωση, κ.λπ.…

Η πράξη μας δεν θα έχει για τα εδαφικά όρια που εκείνοι που προκύπτουν ορίων μας των οικονομικών.
Τα κέντρα μας θα μπορέσουν να βρεθούν επίσης σε ΑΣΊΑ (Ινδία, το Νεπάλ, Thaïlande, Καμπότζη,…) ότι σε Αφρική ή Νότια Αμερική και να τελειώσει, στη γενική δύση του τρόπου.
Αλλά η πράξη μας δεν θα σκορπιστεί ή υπερβολικά φιλόδοξος. Θα γίνει μετου προοδευτικού τρόπου και θα μας βάλει όλου στο έργο έτσι ώστε το πρώτο κέντρο πραγματοποιείται με τον καλύτερο πιθανό συμβιβασμό ανάμεσα στο σεβασμό των ποιοτικών στόχων και της επιτάχυνσης της εφαρμογής.